Sjeng Caris

De bronsplastieken van de Budelse kunstenaar Sjeng Caris zijn terug te voeren tot een drietal stijlperiodes. Zijn eerste bronssculpturen waren sterk gestileerde verstilde vrouwenfiguren, vaak zwanger of met kind. Hij beeldde de vrouw destijds uit als ‘oermoeder’, als zinnebeeld van vruchtbaarheid en nieuw leven.
 

De vrouw bleef ook in zijn volgende periode een grote bron van inspiratie. Zij onderging echter een metamorfose; waren het eerst de idealistische eigenschappen als moederschap, kracht en geborgenheid, die in het beeld van de vrouw tot uitdrukking kwamen, later daalde zij af tot een puur menselijk wezen.. Zij werd begeerlijk, sensueel, kortom de vrouw als verleidster. Zijn beelden werden steeds realistischer. Elke nuance van het lichaam werd tot in perfectie uitgevoerd. Toch gaf hij ‘zijn vrouwen’ iets meer dan anatomische perfectie. Door middel van houding en het oproepen van spanning wist hij in zijn sculpturen ook emoties weer te geven als eenzaamheid, verlegenheid, schaamte en verdriet.

Enkele jaren later kwam er een nieuwe inspiratiebron. De relatie van de mens tot zichzelf en tot anderen deden hem besluiten hieraan uiting te geven in de vorm van thematisch werk. Deze beelden getuigen van een betrokkenheid bij allerlei maatschappelijke (wan)toestanden. Soms ligt zijn inspiratiebron ver van huis zoals in ‘De dwaze moeders’, een beeld dat hij maakte naar aanleiding van het dagelijkse stilzwijgende protest van de moeders op het Plaza de Mayo. Zijn thema’s vindt hij echter ook vaak heel dichtbij, in zijn naaste omgeving of in zijn eigen belevingswereld. Een voorbeeld van dat laatste is ’De Kloof’ waarin hij tot uitdrukking wil brengen hoe de mens van zichzelf vervreemdt.
 

Bij deze thematische werken heeft hij ook een andere vormentaal toegepast. Het zijn geen compacte beelden meer. Hij gaat over tot een deformatie of bouwt zijn figuren op uit plaat. Met name deze laatste werkwijze is van toepassing op zijn recente werk. In beelden als ’De Schreeuw’ of ’De Vlucht’ blijft slechts de essentie over: beweging en emotie door middel van lijnen. Deze manier van werken dringt het detail naar de achtergrond hetgeen de spanning en de expressiviteit ten goede komen.

De Beeldenstorm galerie beeldentuin - Frans van Straaten